Vocht in de ondergrond: meten vóór je PVC legt

Van alle dingen die een PVC-vloer kunnen laten mislukken, is vocht de meest onderschatte. Een vloer die er droog uitziet, kan van binnen nog vol vocht zitten — zeker een nieuwe dekvloer. Wordt PVC daarop verlijmd, dan zoekt dat vocht een weg naar buiten en duwt het de vloer los. Daarom meet een vakman het restvocht altijd vóór het leggen. Hieronder leggen we uit hoe dat gaat en welke grenzen gelden.

Waarom vocht zo bepalend is

Een verlijmde PVC-vloer sluit de dekvloer grotendeels af. Zit er nog te veel bouwvocht in, dan kan dat niet verdampen en verzamelt het zich onder de vloer. Het gevolg: de lijmverbinding verzwakt, de vloer kan gaan bol staan, loslaten of vochtplekken vertonen. De schade wordt vaak pas maanden later zichtbaar, als de oorzaak al onder de vloer verborgen zit. Meten vooraf is dus goedkoper dan achteraf herstellen.

De CM-methode: zo wordt vocht gemeten

De betrouwbare manier om restvocht te bepalen is de CM-methode (carbidmeting). Je neemt een monster mortel uit de dekvloer — vakbronnen noemen voor anhydriet een monster van ongeveer 50 gram — verkruimelt het en sluit het met een carbid-ampul af in een druksfles (het CM-Gerät). Het carbid reageert met het aanwezige vocht en de druk die daarbij ontstaat, vertaalt zich naar een vochtpercentage. Anders dan een goedkope oppervlakte-indicator meet dit het vocht ín de vloer, waar het op aankomt.

De vochtgrenzen per dekvloertype

De maximale vochtwaarde hangt sterk af van het type dekvloer. Anhydriet (calciumsulfaat) moet veel droger zijn dan cement. Fabrikant Forbo Eurocol hanteert in zijn richtlijnen de volgende grenzen voor het verlijmen van PVC:

De 0,5%-grens voor anhydriet wordt breed gehanteerd; sommige lijmfabrikanten staan onder eigen projectbegeleiding een iets hogere waarde toe (Forbo Eurocol noemt tot 1,0% CM mét begeleiding). Bij vloerverwarming gelden strengere grenzen dan zonder, omdat de warmte later alsnog vocht kan losmaken. De exacte waarde is altijd product- en lijmafhankelijk — laat het per situatie vaststellen.

Waarom anhydriet strenger is

Anhydriet is gevoeliger voor vocht dan cement: bij te veel vocht kan de bovenlaag verzwakken en de hechting mislukken. Bovendien mag anhydriet niet zomaar met elke lijm en elke voorstrijk in aanraking komen. Daarom wordt een anhydrietvloer vrijwel altijd geschuurd, ontstoft en met de juiste primer voorbehandeld — en pas belegd als het restvocht ruim binnen de grens zit.

Vocht en droogtijd hangen samen

Vooral bij nieuwbouw is geduld het sleutelwoord: een dekvloer heeft tijd nodig om te drogen tot onder de vochtgrens. Hoe lang, hangt af van de dikte en het type — daar gaat nieuwbouw: wanneer leg je de vloer dieper op in. Ook bij vloerverwarming speelt vocht een grote rol; zie PVC op vloerverwarming.

Hoe wij vocht behandelen

Voordat we verlijmde PVC leggen, beoordelen we de dekvloer en, waar dat nodig is, controleren we het restvocht. Zit het te hoog, dan wachten we of nemen we maatregelen — een vloer leggen op een te vochtige ondergrond is een garantie op problemen die we niet willen leveren. Dat voorwerk hoort bij een vloer laten egaliseren en bij het complete traject dat we in één hand verzorgen.

Waar komt het vocht vandaan?

Bij nieuwbouw is de bron duidelijk: het aanmaakwater van een verse dekvloer. Maar ook in een bestaande woning kan vocht een rol spelen. Denk aan een betonvloer op de begane grond zonder goede vochtwering eronder, waar optrekkend vocht uit de bodem in de vloer kan komen. Of een oude dekvloer die door een lekkage of bouwkundig probleem vocht heeft opgenomen. In zulke gevallen lost wachten alleen het probleem niet op: als er een aanhoudende vochtbron is, blijft de vloer vocht aanvoeren.

Daarom kijken we niet alleen naar het getal van de meting, maar ook naar de context: is dit bouwvocht dat er nog uit moet, of is er een structurele vochtbron? Bij bouwvocht is geduld de oplossing. Bij optrekkend of doorslaand vocht is soms een vochtwerende maatregel of een dampremmende laag nodig voordat je veilig kunt leggen. Die afweging maken we per situatie, zodat we niet een vloer leggen op een probleem dat later terugkomt.